ورود لینکلن به منطقه صرفاً یک مانور یا استقرار نظامی نیست؛ این اقدام یک نمایش قدرت با عنوان تبلیغاتی «صد هزار تن دیپلماسی» است؛ تلاشی برای تحمیل اراده بر منطقه و تهدید ضمنی علیه کشورهایی که حاضر به عقبنشینی از منافع خود نیستند. اما در سوی دیگر معادله، ایران با استراتژی «انکار دریا» نشان داده که نمیپذیرد این اهرمهای قدرت بر سرنوشت امنیت منطقه حکمفرما باشند. قایقهای تندرو، مینهای دریایی، پهپادهای فراوان و موشکهای ساحلپرتاب، طراحی شدهاند تا نظم تحمیلی را بر هم زنند و به یک نکته تلخ برای مدعیان قدرت تبدیل شوند. اینجا دیگر فقط نبرد تجهیزات نیست؛ اینجا تقابل ارادههاست.
اولین نفر کامنت بزار
در این اپیزود، به سراغ منظومه قرآنی طاغوت و است...
دلتا فورس یکی از مخفیترین یگانهای عملیات ویژه...
سند امنیت ملی جدید آمریکا با محوریت «اول آمریکا...
مجاهدین خلق، از جایی به بعد به جای مبارزه با په...
در ادامه اپیزود قبل و بعد از شکلگیری سازمان مج...
این اپیزود از آناکست، پرده از مسیری برمیدارد ک...
رضا پهلوی سالهاست با ادعای «آلترناتیو بودن» و ...
محمدرضا پهلوی، برآمده از تضاد میان آموزش غربی و...
از نوزاد رهاشده در برف تا تاجی برآمده از خون؛ ا...
تمامی حقوق این وبسایت متعلق به شنوتو است