از وقتی اینترنت وصل شد چه اتفاقی افتاد؟

این روزها که مدام وصل و قطع می‌شویم، شاید خوب است مکثی کنیم و بپرسیم: وقتی اینترنت نیست، چه اتفاقی برای ذهن ما می‌افتد؟

قطع اینترنت فقط نبود شبکه‌های اجتماعی نیست. برای خیلی از ما، یعنی قطع شدن از دنیای بیرون، یعنی تنها ماندن با افکار مزاحم، یعنی فرصتی برای حمله خاطرات تلخی که در شلوغی روزمره سرکوبشان کرده بودیم. خاطراتی از **رویدادهای ناگوار، حوادث دلخراش، و حتی مرگ عزیزانی** که شاید در میان هیاهوی زندگی فرصت سوگواری درست برایشان نداشتیم.

قطع اینترنت فقط به معنی نبود شبکه‌های اجتماعی نیست. برای خیلی از ما، یعنی تعطیلی کسب‌وکار، یعنی از دست دادن مشتری، یعنی پروژه‌ای که به موقع تحویل داده نمی‌شود، یعنی درآمدی که این ماه به حساب نمی‌آید.

این روزها با هر قطع اینترنت، قشر بزرگی از جامعه - از فریلنسرها و برنامه‌نویسان گرفته تا معلم‌های آنلاین، فروشندگان اینترنتی و تولیدکنندگان محتوا - ساعتی یا روزی را از کار بیکار می‌مانند. بیکار نه از روی تنبلی، که به خاطر قطع شدن راه ارتباطی‌شان با جهان.

حالا تصور کنید این قطعی‌ها مدام تکرار شود. استرس مزمن، نگرانی از آینده شغلی، ترس از دست دادن فرصت‌ها... و در کنار همه اینها، **خبرهای تلخی که هر روز از راه می‌رسند؛ از دست دادن ممتد عزیزان، بیماری‌های ناگهانی و…** این حجم از اخبار ناگوار، وقتی با انزوا و قطع ارتباط با دنیا همراه شود، می‌تواند برای روان ما گران تمام شود.

اینها همه عواملی هستند که می‌توانند زمینه‌ساز اختلال استرس پس از سانحه (PTSD) شوند. شاید عجیب به نظر برسد، اما وقتی یک رویداد استرس‌زا (مثل قطع اینترنت و ضرر مالی، یا شنیدن اخبار تلخ و مکرر درباره حوادث و مرگ‌ومیر) مدام تکرار شود، ذهن ما وارد حالت آماده‌باش دائمی می‌شود. همان حالتی که در PTSD می‌بینیم.

در جدیدترین قسمت پادکست «فکرستان»، مفصل درباره این اختلال صحبت کرده‌ام. از اینکه چطور استرس‌های مزمن و تکراری، و مواجهه مکرر با اخبار ناگوار، می‌توانند روان ما را بیمار کنند.